Organizacja i ocena pracownika

PROBLEMY SYSTEMÓW OCEN

Doświadczenie w przeprowadzaniu ocen pracowniczych pokazują bardzo dużo problemów i słabości ocen pracowniczych Zaliczyć tutaj można:
- brak obiektywności osoby przeprowadzanej oceny
- jedna cecha pracownika może rzutować na resztę oceny ( np. widząc notoryczne spóźnienia pracownika nie dostrzegamy, że osoba ma najwięcej trafnych pomysłów z całego zespołu)
- tendencje do uśredniania wyników
- zbytnia łagodność
- zbytnia surowość
- brak aktualności – wyniki oceny mogą się bardzo szybko dezaktualizować. Pracownik w trakcie oceny miał gorszy okres w swoim życiu, a później zaczął dobrze pracować.
- trudności z oceną ogólną.
Do częstych problemów bezpośrednio związanych ze stosowaniem ocen należy zaliczyć trudne zjawisko subiektywizmu jak i sytuacyjnego charakteru oceny. Powodów takich zachowań należy szukać po obydwu stronach. Pośrednio wynikają ze stresu, możliwości krzywdzenia kogoś i problemów na tym tle, konieczności posiadania odwagi by wystawić negatywną ocenę i umiejętności jej uzasadnienia. Zazwyczaj brak tej ostatniej cechy powoduje, że oceny są zawyżane. Czasami powodem subiektywnych ocen jest stosowanie porównań ocenianego do reszty grupy albo ocenianie wszystkich jednakowo. Może to być kolejny problem z prawdziwą oceną pracownika. Nie można pominąć również myślenia stereotypowego. Jest to sposób myślenia o pracowniku w typowo utarty, uproszczony sposób. Stereotypy zniekształcają sposoby myślenia i spostrzegania, gdyż nie ocenia się ich cech, zachowań ale przynależność do grup społecznych. Dobrym sposobem korekty oceny jest rozmowa z osobą oceniającą. Dzięki takiej rozmowie pracodawca może zupełnie zmienić pogląd o osobie ocenianej – może dostrzec cechy których wcześniej nigdy nie zauważał, zarówno te negatywne jak i pozytywne.

Podobne

TYPY STRUKTUR ORGANIZACYJNYCH
Struktury w organizacji możemy podzielić na:
1. Hierarchiczne (liniowe, funkcjonalne, liniowo – sztabowe)
2. Pośrednie ( dywizjonalne, macierzowe)
3. Organiczne
Struktury hierarchiczne są to proste i stabilne otoczenia, stały podział władzy wysoki stopien sformalizowania. Są to zazwyczaj struktury mniej elastyczne i bardziej stabilne.
Wyróżniamy tutaj trzy typy struktur hierarchicznych:
- liniowe – cechą charakterystyczną takiej struktury jest tzw. jedność rozkazodawstwa. Polega on na tym, że kierownik naczelny daje polecenia kierownikowi pośredniemu, a ten przekazuje polecenia niżej.
- funkcjonalna – odrzuca ona jedność rozkazodawstwa a podporządkuje wykonawców poleceń wielu bezpośrednim przełożonym
- liniowo – sztabowa – łączy ona dwie wyżej opisane struktury. Przywrócona zostaje zasada jedności rozkazodawstwa przy jednoczesnym podziale czynności kierowniczych na podstawowe i pomocnicze. Czynności pomocnicze są grupowane w tzw. sztabach. Minusem tej struktury jest obawa, że więzi funkcjonale mogą zacząć dominować nad więzami służbowymi.
Struktury pośrednie – wyróżniamy:
- macierzowe- stosowana jest w momencie, kiedy chcemy wzmocnić koordynację działań przy zróżnicowanym...

NIEFORMALNE STRUKTURY
Każda organizacja poza formalnymi strukturami posiada również nieformalne struktury. Badacze organizacji wprowadzili semantykę i w tej dziedzinie. Początek badań nad nieformalnymi strukturami zapoczątkował E. Mayo, co dało początek budowy szkoły „human relations”.W trakcie badań w zakładach należących do Western Electric Company w Chicago zauważono, że w grupie eksperymentalnej pojawiła się tendencja wzrostu wydajności pracy niezależna od jakichkolwiek fizycznych zmian pracy. Analiza tych zachowań pozwoliła stwierdzić, że powstała grupa o charakterze nieformalnym, która wywiera silną presję na swoich członków poprzez system wypracowanych norm.
Na system oddziaływań nieformalnych składają się:
- stosunki osobiste – komunikowanie się
- subkultury organizacyjne – nieformalne wzory postępowania w ramach zarówno własnych jak i obcych grup
- grupy nieformalne – element pośredniczący pomiędzy człowiekiem a organizacją, wyróżnia je nieformalny charakter przywódca, sankcji czy też celu.
Nieformalne grupy maja swoje struktury. Składają się na nie pewne elementy takie jak:
- struktura roli- zestaw ról i stosunków...

KOMUNIKACJA W ORGANIZACJI
Procesy w komunikacji występują zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz organizacji.
Zewnętrzna komunikacja jest to marketing, reklama, public relations
Wewnętrzna organizacja może być zarówno pozioma – czyli między pracownikami tego samego szczebla; jak i pionowa – między pracownikami zajmującymi różne miejsca w strukturze.
Dobra komunikacja jest podstawą sukcesu każdej firmy.
Komunikacja wewnętrzna ;
- pomaga sprawniej i efektywniej realizować zadania
- wdraża przepływ informacji
- usprawnia codzienne działania
- umożliwia twórczo rozwiązywanie problemów
- ułatwia grupowe procesy podejmowania decyzji
- odgrywa rolę w tworzeniu atmosfery w zespole
- umożliwia budowanie więzi
- pomaga w rozwiązywaniu konfliktów
Jak na każdym etapie organizacji można rozróżnić formalne i nieformalne kanały komunikacji.
Formalne kanały:
- Zdecentralizowane (okrąg, łańcuch, każdy z każdym)- bardziej przydatna jest przy realizowaniu zadań trudniejszych ponieważ nie pojawia się lider a co za tym idzie jest większe zaangażowanie i motywacja w realizowaniu zadania)
- Scentralizowane...

KULTURA ORGANIZACYJNA
Budując organizację zawsze tworzy się kulturę organizacji. Tworzenie kultury można podzielić na pięć faz:
1. Formowanie założeń kultury- w tej fazie trwa walka o wpływy, znaczenie. Grupy poszukują wlasnej tożsamości, bardzo często tworzą się nieformalni liderzy
2. Rozwój kultury – buduje się wtedy zespoły, subkultury, utożsamiamy się z firmą mówiąc „firma to ja”, „razem zrobimy więcej”
3. Proces tworzenia grupy – jest to etap docierania się grupy. Kultura stabilizuje się, zachowania są oceniane- stosuje się nagrody i kary
4. Dojrzałość – cechuje pełna stabilizacja, kontrola wewnętrzna, koncentracja na utrzymaniu grupy, ale również niechęć do zmian.
5. Formowanie się nowej kultury
Do składników kultury organizacyjnej zalicza się
- Symbolikę – chodzi tutaj zazwyczaj o symbole architektoniczne – architektura firmy, wystrój wnętrz, sposób ubierania się, organizację parkingów
- Sposób komunikowania się – język czyli wspólne wyrażenia, skróty myślowe, wyrazy trudne do zrozumienia przez kogoś z zewnątrz, formuły lingwistyczne, hasła, sposób odnoszenia się do siebie ludzi, sposób przyjmowania...