Organizacja i ocena pracownika

KRYTERIA OCENY

Od niepamiętnych czasów poziomowi zaangażowania pracownika w pracy towarzyszyły oceny. Początkowo pracowników oceniano nieformalnie – często krzywdząc pracowników. W późniejszym czasie, w obliczu przemian społeczno – gospodarczych ocenianie stało się ważnym procesem, spełniającym określone zadania w kulturze organizacji. Naukowe próby znalezienia odpowiednich metod oceniania przypadają na IXI w. Główna potrzeba oceniania w tamtych czasach była potrzeba ustalenia płacy proporcjonalnie do wkładu pracy na rzecz danej firmy. Obecnie kryteria oceny można podzielić na cztery grupy:Od niepamiętnych czasów poziomowi zaangażowania pracownika w pracy towarzyszyły oceny. Początkowo pracowników oceniano nieformalnie – często krzywdząc pracowników. W późniejszym czasie, w obliczu przemian społeczno – gospodarczych ocenianie stało się ważnym procesem, spełniającym określone zadania w kulturze organizacji. Naukowe próby znalezienia odpowiednich metod oceniania przypadają na IXI w. Główna potrzeba oceniania w tamtych czasach była potrzeba ustalenia płacy proporcjonalnie do wkładu pracy na rzecz danej firmy. Obecnie kryteria oceny można podzielić na cztery grupy:
- kryteria efektywnościowe – dotyczą one wyników pracy
- kryteria kwalifikacyjne
- kryteria behawioralne – dotyczące zachowań
- kryteria osobowościowe
Ze względu na różnorodność pracy na stanowiskach należy podzielić kryteria oceny w zależności od ocenianej grupy. Najczęściej stosowane kryteria oceny to:
- droga życiowa i zawodowa – oceniane tutaj są staż pracy; wykształcenie; odbyte szkolenia; dorobek zawodowy, miejsca pracy, zajmowane stanowiska
- wyniki pracy własnej oraz podległych pracowników – sposób realizacji zadań zawodowych; sposób realizacji poleceń przełożonych; sposób podejmowania decyzji i inicjatyw własnych
- umiejętności kierownicze- umiejętność decydowania; organizowania pracy własnej i personelu; umiejętność planowania; rozwiązywania sytuacji konfliktowych; stawiania zadań i egzekwowania realizacji
- cechy osobowościowe – cechy intelektu takie jak pamięć; inteligencja; umiejętność analizy i syntezy; cechy charakteru – poziom aktywności, emocjonalności, pewności siebie, wrażliwości na krytykę; postawy zawodowe – troska o dobro zakładu, lojalność wobec przełożonych, inicjatywa, zdyscyplinowanie
- inne – zainteresowania zawodowe oraz pozazawodowe, stan zdrowia, wygląd zewnętrzny

Podobne

STRUKTURY ORGANIZACYJNE
Struktura organizacyjna może być określana jako układ i wzajemne zależności pomiędzy częściami składowymi oraz stanowiskowymi przedsiębiorstwa. W trakcie budowania struktur napotyka się główne dylematy:
1. Podziału pracy i specjalizacji – chodzi tutaj o uwzględnienie takich aspektów z formy organizacji pracy jak : rotacja zadań; rozszerzanie pracy; wzbogacanie zdań pracy; grupowa pracy
2. Kryteriów grupowania elementów organizacji :
- struktura według funkcji – w jednym dziale grupuje się wszystkich tych, którzy zajmują się jednym rodzajem czynności lub kilkoma zbliżonymi rodzajami czynności (dział marketingu, sprzedaży)
- struktura według produktu – każdy dział odpowiada za określony wyrób lub grupę wyrobów)
- struktura według regionu – w jednym zakładzie grupuje się wszystkie czynności wykonywane przez przedsiębiorstwo w danym regionie- struktura według klienta- firma
sprzedaje wszystkie swoje wyroby określonej kategorii klientów
3. Dotyczący rodzaju struktury – czy płaska, czy smukła – kolejny krok w budowaniu struktury organizacyjnej jest ustalenie sieci stanowisk kierowniczych i ustanowienie stosunków podporządkowania....

TYPY STRUKTUR ORGANIZACYJNYCH
Struktury w organizacji możemy podzielić na:
1. Hierarchiczne (liniowe, funkcjonalne, liniowo – sztabowe)
2. Pośrednie ( dywizjonalne, macierzowe)
3. Organiczne
Struktury hierarchiczne są to proste i stabilne otoczenia, stały podział władzy wysoki stopien sformalizowania. Są to zazwyczaj struktury mniej elastyczne i bardziej stabilne.
Wyróżniamy tutaj trzy typy struktur hierarchicznych:
- liniowe – cechą charakterystyczną takiej struktury jest tzw. jedność rozkazodawstwa. Polega on na tym, że kierownik naczelny daje polecenia kierownikowi pośredniemu, a ten przekazuje polecenia niżej.
- funkcjonalna – odrzuca ona jedność rozkazodawstwa a podporządkuje wykonawców poleceń wielu bezpośrednim przełożonym
- liniowo – sztabowa – łączy ona dwie wyżej opisane struktury. Przywrócona zostaje zasada jedności rozkazodawstwa przy jednoczesnym podziale czynności kierowniczych na podstawowe i pomocnicze. Czynności pomocnicze są grupowane w tzw. sztabach. Minusem tej struktury jest obawa, że więzi funkcjonale mogą zacząć dominować nad więzami służbowymi.
Struktury pośrednie – wyróżniamy:
- macierzowe- stosowana jest w momencie, kiedy chcemy wzmocnić koordynację działań przy zróżnicowanym...

NIEFORMALNE STRUKTURY
Każda organizacja poza formalnymi strukturami posiada również nieformalne struktury. Badacze organizacji wprowadzili semantykę i w tej dziedzinie. Początek badań nad nieformalnymi strukturami zapoczątkował E. Mayo, co dało początek budowy szkoły „human relations”.W trakcie badań w zakładach należących do Western Electric Company w Chicago zauważono, że w grupie eksperymentalnej pojawiła się tendencja wzrostu wydajności pracy niezależna od jakichkolwiek fizycznych zmian pracy. Analiza tych zachowań pozwoliła stwierdzić, że powstała grupa o charakterze nieformalnym, która wywiera silną presję na swoich członków poprzez system wypracowanych norm.
Na system oddziaływań nieformalnych składają się:
- stosunki osobiste – komunikowanie się
- subkultury organizacyjne – nieformalne wzory postępowania w ramach zarówno własnych jak i obcych grup
- grupy nieformalne – element pośredniczący pomiędzy człowiekiem a organizacją, wyróżnia je nieformalny charakter przywódca, sankcji czy też celu.
Nieformalne grupy maja swoje struktury. Składają się na nie pewne elementy takie jak:
- struktura roli- zestaw ról i stosunków...

KOMUNIKACJA W ORGANIZACJI
Procesy w komunikacji występują zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz organizacji.
Zewnętrzna komunikacja jest to marketing, reklama, public relations
Wewnętrzna organizacja może być zarówno pozioma – czyli między pracownikami tego samego szczebla; jak i pionowa – między pracownikami zajmującymi różne miejsca w strukturze.
Dobra komunikacja jest podstawą sukcesu każdej firmy.
Komunikacja wewnętrzna ;
- pomaga sprawniej i efektywniej realizować zadania
- wdraża przepływ informacji
- usprawnia codzienne działania
- umożliwia twórczo rozwiązywanie problemów
- ułatwia grupowe procesy podejmowania decyzji
- odgrywa rolę w tworzeniu atmosfery w zespole
- umożliwia budowanie więzi
- pomaga w rozwiązywaniu konfliktów
Jak na każdym etapie organizacji można rozróżnić formalne i nieformalne kanały komunikacji.
Formalne kanały:
- Zdecentralizowane (okrąg, łańcuch, każdy z każdym)- bardziej przydatna jest przy realizowaniu zadań trudniejszych ponieważ nie pojawia się lider a co za tym idzie jest większe zaangażowanie i motywacja w realizowaniu zadania)
- Scentralizowane...